Mας έβαλε σε χοντρό τριπάκι ο Τριάντης με τον Κώστα Ε. Τσιρόπουλο… Ἰανουαρίου 8, 2008
Posted by J.McManus in Κουλτούρα να φύγουμε!.trackback
…και μου κέντρισε το ενδιαφέρον όπως ξανάγραψα και … >>> πέρισυ, ώστε να ψάχνω την εργογραφία του αντρός! Ήδη στο Βιβλιοπωλείο της “ ΕΣΤΙΑΣ” ξετρύπωσα δυό ξεχασμάνα αντίτυπα στο υπόγειο με τις προσφορές αλλά δεν έμεινα σ’ αυτά. Στόχος ήταν να βρώ και την “ Ισπανική Σπουδή” που όλοι οι ειδικοί μου’λεγαν ότι έχει οδηγηθεί προς πολτοποίηση. Ευτυχώς που διατηρώ άκρες με Παλαιοπώλες/Βιβλιοπώλες διότι μπορεί το πόπολο να γουστάρει να βολτάρει στα χλιδάτα Public και τα ρέστα, αλλά εγώ προσωπικά αρέσκομαι στο να χώνομαι σε μουχλιασμένα υπόγεια και ν’ οσμίζομαι τις πυκνογρφημένες πολυτονικές σελίδες του ξεχασμένου στον χρόνου τυπωμένου χάρτου. Μαγεία, δε λέω! Άλλωστε, όπως θα ενθυμούνται κι οι παληοί, η πρώτη μου δουλειά ως πιτσιρικάς ήτο στο Βιβλιοπωλείο Ζερμινάλ του συγχωρμένου Γρηγόρη Γρηγοριάδη, τροτσκιστή και μέλους των Εργατικών Επιτροπών του Πολυτεχνείου’73, σε μιά πάροδο της Κεντρικής Πλατείας Χαλανδρίου αλλά κι οι παιδικοί μου φίλοι ήσαν κι αυτοί Βιβλιοπώλες.
Βάζοντας τα μεγάλα μέσα με τον Αρχιερέα του είδους, τον γέρο-Δαραβίγκα, βρήκα άλλα τέσσερα βιβλία του Κ.Ε.Τ.: “ Τον Πολιτισμό του Σώματος”, ”Την υπόθεση του Ανθρώπου”, “ Την Ετερότητα” (δοκίμια) και το αφήγημα “ Σκύλλα και Χάρυβδις”
Πολυγραφότατος βλέπετε ο Τσιρόπουλος: Ποιήματα, Δοκίμια, Αφηγήματα/Μυθιστορήματα, Ταξιδιωτικά ακόμα και Εικαστικές πραγματείες διά την Βυζαντινή τέχνη. Προσθέστε στο όλον συγγραφικό του έργο κι αρκετές επιφυλλίδες που συνέγραψε διά την εφημερίδα Καθημερίνη.
Ξεκίνησα την ανάγνωση απ’ το μικρό βιβλιαράκι των διαχρονικά συγκεντρωμένων κριτικών του έργου του ΚΕΤ από τον Αντρέα Καραντώνη και εψές άρχισα την πολύ ενδιαφέρουσα αποτίμηση του έργου του 20ου Αιώνα: “ Η Υπόθεση του Ανθρώπου”
Αυτό που δεν μας είχε ενημερώσει ο Τριάντης ήτο ότι ο συγγραφέας (Εκδότης Περιοδικού “ Ευθύνη” και των εκδόσεων Αστρολάβου και συνάμα Βιβλιοπώλης των “ Εκδόσεων των Φίλων” στην Σταδίου, στην παληά στοά του Απότσου) είναι ένας βαθειά Θεοσεβούμενος/Θρησκεύομενος (κάτι σαν τον blogger “ Χοιροβοσκό” αν μου επιτέπεται, χαχαχαχα) και φανατικός Αντικομμουνιστής! Μαθητής και πνευματικό τέκνο του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και του Κων/νου Τσάτσου ένα πράμμα!
Υποθέτω δια αυτόν τον λόγο παραμένει και παντελώς άγνωστος στο ευρύ κοινό, όξω από τα κυκλώματα της Αριστερής Διανόησης που ελέγχουν εδώ κι αιώνες τον χώρο!
Έχει και το ενδιαφέρον της μιά τέτοια ανάγνωση ενάντια στα “ πιστεύω” σου! Διάολε, πενηνταρίσαμε πλέον και μπορούμε να κρίνουμε αποστασιοποιημένα ό,τι διαβάζουμε!
Πέραν του έκδηλου και διάχυτου αντικομμουνισμού όμως, σε κεντρίζει η γλώσσα του συγγραφέα. Κι αυτό είναι το ζητούμενο αυτήν την ώρα.
Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα διά τα γεγονότα του ‘68 (μιάς και θα γίνουν και μπόλικα αφιερώματα διά την συγκεκριμμένη χρονιά εφέτος-υποθέτω ότι προμηθευθήκατε και τον συλλεκτικό ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ με ΤΑ ΝΕΑ της περασμένης Παρασκευής) από την “ Υπόθεση του Ανθρώπου”
[...] Η νεότητα της εποχής εκείνης είχε αρχίσει, όχι μόνο με την κηρυχτική προτροπή του Μαρκούζε ή το στρατευμένο επαναστατικό παράδειγμα του αφελούς Che Guevera (σκοτώθηκε το 1964), αλλά με τις δικές της ευαίσθητες κεραίες να συνειδητοποιεί, μέσα στην κοινωνική δυναμική του τέλους της βιομηχανικής εποχής, πως η θετικιστική ιδεολογία είχε μείνει πίσω. Και η μαρξιστική ιδεολογία είχε γυμνώσει τον ανενδοιάστα δικτατορικό χαρακτήρα της.[...]
Δεν μας είπε μόνο που και πως ”σκοτώθηκε” ο αφελής Γκεβάρας; Σε τροχαίο στα έργα του πέταλου του Μαλλιακού; χαχαχαχαχαχαχαχα
Τέλος πάντων. Πήρατε μιά μικρή γεύση τώρα. Δυστυχώς μετά το 1989, ό,τι παπαριά γράψει κάθε δοκιμογράφος/αναλυτής -> “ μέσα πέφτει” κι εκ των τετελεσμένων δικαιώνεται!
Αλλά δεν θα μπορούσες να περιμένεις και κάτι διαφορετικό από τον άνθρωπο που το μόνο ζωντανό πλάσμα που λάτρεψε περισσότερο από κάθε άλλο, πάνω σ’ αυτόν τον Πλανήτη, ήτο η μητέρα του και σ’ αυτήν είχε αφιέρωσει την Ποιητική Συλλογή του: ”Μεγάλη Εβδομάδα”.
Κι η αναζήτηση της “ Ισπανικής Σπουδής” στον χώρο των παλαιοβιβλιοπωλείων συνεχίζεται. Κάποιο αντίτυπο θα΄χει γλυτώσει την πολτοποίηση διάολε…
Σύντροφοι,
έχω απ' ένα πόστερ με όλους εσάς στο σπίτι μου!
ΤΣΕ
Νέο Γήπεδο; Γιατί όχι!
Την ιδια απορια ειχα με σενα Mac, οταν διαβασα τα κρατικα βραβεια λογοτεχνιας -και δη το Μεγα Βραβειο -”Ποιος ειναι ο Κωστας Τσιροπουλος ρε παιδια;” Κανεις δεν ηξερε να μου απαντησει. Ναναι καλα το Google που εμαθα κατι λιγα γι αυτον. Ετοιμαζομουν να κανω και ποστ με την παραπανω απορια μου, αλλα ειδα οτι το εκανες εσυ, οποτε παρακολουθω τις προσπαθειες σου απο τοτε να μαθεις περισσοτερα γι αυτον.
Ευτυχως που δεν τις εγκατελειψες γιατι μαζι με σενα, μαθαμε κι εμεις. Θα περιμενω να ανεβασεις και τις παρουσιασεις των αλλων βιβλιων του.
[...] διαφορετικό: Δύο ωραία βιβλιοφιλικά κείμενα από το McManus και την αναζήτηση [...]
Δεν φανταζόμουν ότι θα ΄βρισκα τόσο γρήγορα την Ισπανική Σπουδή, που όλοι μ’είχαν απογοητεύσει ότι “ πάει, πιά, 20 χρόνια δεν πούλαγε, πολτοποιήθηκε πλέον” αλλά δεν θα σταματήσω το πρώτο που ήδη ξεκίνησα γιά χάρη της… Έχουμε καιρό! Μπήκαμε σε χοντρό τριπάκι πιά…
Είδες πόσο μας εντυπωσιάζουν τα κείμενα από την εποχή της ειλικρινούς αναζήτησης και της εντιμότητας των διανοουμένων?Που να διαβάσεις και το “ Κατασκευάζειν και Χαίρειν” του Αθ.Ρουσσόπουλου, εκδόσεις Πυρσός 1936
Αυτά παθαίνει κανείς όταν παίρνει στα σοβαρά τον Τριάντη…
Η Ισπανία μου κέντρισε το όλον ενδιαφέρον!
Ερεθίσματα εισπράττω από τα τεκταινόμανα και τα γραφόμενα!
Προσωπικώς στα σοβαρά δεν έχω πάρει κανέναν ζώντα οργανισμό πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη, κι ιδιαίτερα τον εαυτόν μου!
Αλβέριχε, εγώ μιά ζωή προτιμούσα την λούμπεν γραφή κι όχι την διανοουμενίστικη:
Αρκάδιο Λευκό, Πέτρο Πικρό κλπ