Όποιος ψάχνει-βρίσκει τελικά! Ἰανουαρίου 8, 2008
Posted by J.McManus in Κουλτούρα να φύγουμε!.trackback
Ο Γερο-Δαραβίγκας έκανε και πάλι το θαύμα του και δικαίωσε τον τίτλο του! Άλλωστε καθημερινώς γυρνά τα Κολωνακιώτικα σπιτικά και μαζεύει παλαιές βιβλιοθήκες από χήρες που θέλουν να ξεφορτωθούν, πέραν την ανάμνηση του συμβίου τους, και το προσωπικό αρχείο και συλλογή του! Το μυαλό μου πάει στο πονηρό βέβαια, και λογικό είναι όταν έχεις να κάνεις με γατόνια που κυκλοφορούν πάνω από μισό αιώνα στην πιάτσα: ότι δηλαδής ευθύς εξ αρχής είχε βρεί την “ Ισπανική Σπουδή” αλλά στην αναμονή της με φόρτωσε και μ’ άλλα έργα του ΚΕΤ. Κι έτσι να΄ναι, δεν μετανοιώνω. Σιγά το ποσόν: Μετά βίας €50 όλα μαζί! Κι έχει και ενδιαφέρον η αποτύπωση/ανάλυση/ανάγνωση μεγάλου μέρους της εργογραφίας του συγγραφέα, βραβευθέντος εφέτος με το Μέγα Βραβείο Λογοτεχνίας γιά το σύνολο του έργου του!
Εδώ θα βρούμε ένα ενδιαφέρον βιβλιαράκι με τίτλο “ Μουσική” όπου ουσιαστικά είναι τυπωμένες οι Προσωπικές Σημειώσεις του Τσιρόπουλου με αφορμή τις Συμφωνίες του Anton Bruckner. Ένα βιβλίο που ίσως ενδιέφερε και τον “ θειό” μου τον Αλβέριχο…
Εδώ έχουμε να κάνουμε μ’ένα λιλιπούτειο βιβλιαράκι με διηγήματα του ΚΕΤ με τίτλο: “ Η ανάπαυση των αθλητών”
And last but not least, η πολυαναμενόμενη και πολυθρύλητη “ Ισπανική Σπουδή” [1966], επιτέλους, στα χέρια μου!
Ανοίγω την πρώτη σελίδα με την καθιερωμένη αφιέρωση:
Στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο,
αρραβώνα αθανασίας
της Ελλάδας με την Ισπανία.
Ο προκάτοχός της είχε διαβάσει/ξεφυλλίσει μέχρις την κομμένη σελίδα Νο.39. Τι κρίμας! Έχασε και το έξοχο φινάλε:
«Αν δεν περνούσα από την Ισπανία, αν δεν την ζούσα όπως την έζησα, δεν ξέρω τι θάμουνα, αλλά σίγουρα θα ήμουνα κάποιος άλλος. Μούδωκε μια σπάνια αγωγή και πείρα, της έδωκα την καρδιά μου και το χρόνο μου. Αυτά πια δεν αλλάζουν, είτε η ζωή είναι όνειρο είτε δεν είναι… Είμαστε ένα γαλανό μεσογειακό κύμα, γεμάτο άσπρη φωτιά, αίμα κι ουράνια αγωνία, ένα κύμα αείζωο στα σπλάχνα του Αιωνίου» […]
ΑντιΚομμουνιστής, Ξε-Αντικομμουνιστής ο Τσιρόπουλος, αλλά η κοινή μας λατρεία σε ό,τι Ισπανόφωνο μ’ αναγκάζει να υποκλιθώ στο έργο του!
Ας είναι καλά ο Τριάντης που μας τον έμαθε…
Σύντροφοι,
έχω απ' ένα πόστερ με όλους εσάς στο σπίτι μου!
ΤΣΕ
Νέο Γήπεδο; Γιατί όχι!
Και πού στεγάζεται αυτός ο κύριος Δαραβίγκας, μπας και μας βρει και μας κάποια παλιά βιβλία που ψάχνουμε;
Aν ρωτούσες πριν από κανένα μήνα, θα σου΄λεγα ότι ΔΕΝ στεγάζεται! Τριγυρνάει απλά τους δρόμους!
Αυτός και ο πατέρας του ήταν οι πρώτοι χαρτογράφοι της Αθήνας, αυτοί έφτιαξαν τους ΠΡΩΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ πόλης (όλοι έχετε έναν τέτοιο στο ντουλαπάκι της λιμουζίνας σας ή στο κουβούκλιο του παπιού σας, ΑΝ είστε courriers). Δίχως την βοήθεια του Google Earth ή της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού! Τριγύραναγαν από το πρωΐ μέχρι το βράδυ τους δρόμους της μεγάλης μας πόλης και κατέγραφαν τα πάντα: Σινεμάδες, Εκκλησίες, πάρκα, πλατείες και τα ρέστα!
Ενα ποστ μόνος του είναι ο γερο-Δαραβίγκας!
(*) Έχασε και τα ΔΥΟ του παιδιά από ναρκωτικά! Τρομερό story!
ΤΩΡΑ όμως που ΡΩΤΑΣ βρήκε έναν χώρο στην Φειδίου, δίπλα στην Απογευματινή!
Σ’ ευχαριστώ πολύ!
Ρε κολλήματα που τρως κι εσύ, αγαπητέ συμπολίτα..
Σε λίγο, όπως πας ακούγοντας τις π@π@ρες του Τριαντη κα των συν αυτώ για τους ξεχασμένους, θα μάθεις και το Δημήτρη Τσάκωνα ..
Eδώ και τρία χρόνια έχουμε διαβάσει την κάθε παπαριά του/της κάθε blogger/wanna be Ντοστογιέφσκυ, το ψάξιμο στον ξεχασμένο Τσιρόπουλο σας μάρανε!;
Αν δεν ήταν θεούσας κι αντικομμουνιστής, μπορεί και να τον λάτρευε σήμερις όλος ο διανοούμενος κόσμος!
(*) Εδώ άλλοι συγκινούνται με την ποίηση του Ρίτσου και τα καπινισμένα τσουκάλια του να’ούμε!
Πρωτον:
Eιστε αδικος με τον Ριτσο.
Εχει γραψει μεσα στα πολλα
και δευτερα και εξοχα κομματια.
Δευτερον:
Ριξτε μια ματια και στο περιοδικο
“ Ευθυνη” του Τσιροπουλου το οποιο εχει βγαλει
σε ειδικα τευχη (Τετραδια) ενδιαφεροντα αφιερωματα σε μεγαλους των γραμματων μας: Απο Ξενοπουλο και Βενεζη μεχρι Ελυτη και …Ριτσο (χε, χε)!