>>> R.E.M. – Supernatural Superserious from the brand new album: “ Accelerate” Μαρτίου 7, 2008
Posted by J.McManus in Περί Μουσικής κι όχι μόνον....2 comments
«Punk’s not dead» Μαρτίου 7, 2008
Posted by J.McManus in Κουλτούρα να φύγουμε!.12 comments
Το πανκ ποτέ δεν πεθαίνει
|
Την εμπορευματοποίηση από τη μια, αλλά και το ακατάβλητο πανκ πνεύμα ανά τον κόσμο θέλησε να καταγράψει η Ντάινερ στο «Punk’s not dead»
|
«Η ιδέα για την ταινία», μας λέει η Ντάινερ, «ήρθε από ένα κονσέρτο στο Λος Αντζελες με αφορμή τα 25 χρόνια του πανκ. Σε ένα γήπεδο 80.000 θέσεων έπαιζαν, μεταξύ άλλων, οι Sex Pistols, οι Damned, οι Buzzcocks, οι Bad Religion, οι Offspring και οι Social Distortion με σπόνσορες τη Levi’s και την Budweiser! Ηταν πρόκληση να δείξω την πανκ εμπορευματοποίηση από τη μια και από την άλλη το ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια υπόγεια σκηνή από μπάντες που, εδώ και 30 χρόνια, περιοδεύουν κρατώντας το πνεύμα του πανκ ζωντανό. Οτι αν και το πανκ έχει ενσωματωθεί στην κυρίαρχη ιδεολογία, το μήνυμά του δεν είναι προς πώληση».
-Μα, δεν αλλοιώθηκε το μήνυμα αυτό από τη στιγμή που μπήκε στο δισκογραφικό παιχνίδι;
«Οχι απαραίτητα. Οι Clash, οι Pistols, οι Buzzcocks, οι Damned, όλοι υπέγραψαν συμβόλαια σε μεγάλες εταιρείες, όλοι θέλησαν να βγάλουν χρήματα. Ακόμα και οι πιο αντεργκράουντ εμφανίστηκαν στο “ Top of the Pops”. Οι Green Day, οι Bad Religion, οι Nirvana έκαναν επιτυχία. Το ότι κάποιοι κέρδισαν Γκράμι, άλλοι μπήκαν στο “ Rock and Roll Hall of Fame” δεν σημαίνει πως δεν έκαναν σπουδαία τραγούδια».
-Εγιναν ποτέ απειλή για το σύστημα;
«Δεν νομίζω, αλλά σίγουρα ήταν ένα αληθινό κίνημα. Οι πανκ, όπως λέει ο Κάπτεν Σένσιμπλ των Damned, ήταν χίπις με δόντια. Οι νέοι ένιωθαν πως δεν είχαν κανένα μέλλον, το πανκ τους έδωσε φωνή. Στη δεκαετία του ‘80 συναντούσες πολλούς ανθρώπους της μεσαίας τάξης που δεν ήθελαν να έχουν σχέση με τη “ Γενιά του Εγώ” της περιόδου Ρέιγκαν. Οι μπάντες που μας ενέπνεαν, οι Clash, οι Stiff Little Fingers, οι UK Subs, οι Minor Thread, συχνά είχαν πολιτικό μήνυμα…»
-Στην τριαντάχρονη διαδρομή του, το πανκ γνώρισε «θανάτους» και «αναβιώσεις»…
«Το γελοίο είναι πως όποτε κάποιος αποφάσιζε πως δεν ήταν πια μέσα στο πανκ, έλεγε πως το πανκ πέθανε. Ανοησίες. Πώς μπορείς να σκοτώσεις κάτι που δεν μπορείς να προσδιορίσεις;».
-Δικαιώθηκε το κίνημα τελικά;
«Ανέκαθεν η “ Do it yourself” ιδεολογία ήταν δικαιωμένη. Τόσο στο πανκ όσο και στο χιπ χοπ δεν χρειαστήκαμε κανέναν να μας βοηθήσει, κάναμε τα πάντα μόνοι μας: ηχογραφήσαμε τους δίσκους μας, τους διανείμαμε μόνοι μας, κυκλοφορήσαμε φανζίν, διαφημίσαμε τις συναυλίες μας, φτιάξαμε τα δικά μας ρούχα… Τώρα με το Ιντερνετ έχει γίνει πανεύκολο για τον καθένα ν’ ακολουθήσει αυτό το μοντέλο».
-Ακούσατε ελληνικό πανκ για την ταινία;
«Δυστυχώς όχι. Οσο κι αν καλέσαμε ελληνικές μπάντες να μας στείλουν υλικό, δεν βρήκαμε ανταπόκριση».
**Απόψε, 10.30 μ.μ., «Τζον Κασσαβέτης».
Θα θερμοπαρακαλέσω τον Μανιφέστο σήμερις… Μαρτίου 7, 2008
Posted by J.McManus in Μεσημβρινές μαλακίες.add a comment
…θα πέσω και στα πόδια του αν χρειαστεί, μπας και παραχωρήσει το copyright της στήλης: “ Τα 5 λάθη του προηγουμένου τεύχους” και στον αγαπητό Λάλα, τους συνδέουν άλλωστε ΔΟΛιοι δεσμοί! Αν και δεν νομίζω να υποχωρήσει. Ο Μάνι ΔΕΝ είναι Μάκης να προδίδει τους φίλους του. Άπαξ και την πρόσφερε (την στήλη) στον Τσαγκ., δύσκολα να του την πάρει πίσω.
Σύντροφοι,
έχω απ' ένα πόστερ με όλους εσάς στο σπίτι μου!
ΤΣΕ
Νέο Γήπεδο; Γιατί όχι!
