O Mπενίτσιο Ντελ Τόρρο είναι, μεταμορφωμένος διά τις ανάγκες της ταινίας “ Che” (ποιόν αλήθεια υποδύεται δεν γνωρίζω και θα σας γελάσω…) του Στήβεν Σόντεμπεργκ που θα διαγωνισθεί στο επίσημο τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών.

…που κρυμμένος μέσα στο πλήθος των Αρειανών φιλάθλων, πυροβόλησε από το πέταλο του Χαριλάου τον Παπαδόπουλο που΄χε σα συνέπεια ν’ ανοίξει η μύτη του τελευταίου: ένα τεράστιο κρατήρα μέσα στην μεγάλη περιοχή!

 Α-προ-πό: οι καλύτεροι γεωπόνοι της Μακεδονίας έχουν βαλθεί από το πρωΐ διά να επιδιορθώσουν το χορτάρι του Κλεάνθης Βικελίδης!

 [ΕΣΕΙΣ ρε θ' αλλάξετε τα κόζα από τα πούστικα πρωταθλήματα που σας παίρνει ο Κοκκαλίξ μην χέσω;]

 Πως τον σκόπευσε, πως τον σημάδεψε, μπαμ-και-κάτω το παλληκάρι, δίχως σάλιο, δεν έσταξε αίμα που λέμε και τέζα ο καμπούρης! Πέναλτυ σημάδεψε το κοράκι αντί το βλέμμα του περιπλανηθεί στην Θύρα 4 και δεί την κάνη του πυροβόλου του σνάϊπερ από την Σρεμπρενίτσα, που ακτινοβολούσε μέσα στο φεγγαρόφως!

 ΟΥΤΕ μιά στο δισεκατομμύριο!

 Μιλάμε τώρα γιά ένα λαό χέστη από γεννησιμιού του, που δεν έχει πολεμήσει ΟΥΤΕ μιά ώρα στην ζωή του, που κανένα λεξικό τους δεν γράφει την λέξη: “ revolution”, που η έννοια της μάχης κι αντίστασης είναι ξένη στην κουλτούρα και στο dna τους, και που μιά ζωή είναι μέσα στο καρναβάλι-κωλαράκια και βυζάκια όξω, τραγούδι, σάμπα και χορός (γιά τα καρναβάλια όνομα και πράμμα), θρησκόληπτοι του κερατά με μιά μεγάλη δόση voodoo και μαύρης μαγείας (το χειρότερο που μπορεί να σου τύχει είναι να μετεμψυχωθείς σε κόκκορα του Ρίο Ντε Τζανέϊρο μόλις  “ φύγεις” από τον μάταιο τούτο κόσμο)…

 Που΄σαι ρε Ριβάλντο των μεγάλων λόγων και των μηδενικών πράξεων!

 Που΄σαι ρε Ριβάλντο που “ οι πρωταθλητές ΔΕΝ παίζουν play-offs” κι όπου ήταν το τελευταίο σου παιχνίδι στην Ελλάδα ήτο αυτό της περασμένης Κυριακής;

 Που΄σαι ρε Ριβάλντο που ΣΗΜΕΡΑ αμφισβητείς και τους πέτσινους τίτλους που κατέκτησες με το Κοκκαλιστάν! χοχοχοχοχοχοχο

 Που΄σαι κι εσύ ρε Λύμπε επαναστάτη του γλυκού νερού;

 CASτε και παίξτε μπάλλα τώρα, όπως σωστά διέβλεψαν τα χθεσινά αθλητικά παρασκήνια της “ Ε”.

 ΑΝΤΙ να τινάξουν το σάπιο ποδοσφαιρικό κατεστημένο στον αέρα, να φτιάξουν μιά νεά λήγκα, δίχως τον ΓΑΒρο μέσα (άστον να παίζει μόνος του διπλά στου Ρέντη κάθε Kυριακή, μεταξύ συγγενών και φίλων)...κατέβασαν τα κιτρινόμαυρα σώβρακα κι έπεσαν με τα μούτρα στη διεξαγωγή των play-offs;

 Να αποδείξουν τι; Ότι είναι άξιοι δεύτεροι; Γιά να παίξουν δυό προκριματικούς Champions League μπας και μπούνε σε όμιλο (όνειρο θερινής νύχτας) ενώσω τους στέρησαν το Πρωτάθλημα; Πιό πιθανόν είναι να κάνουν ΟΛΗ αυτήν την φασαρία διά ν’αλλάξουν τα κόζα του χρόνου;

 Σήκωμα λευκής σημαίας, πέταμα άσπρης πετσέτας, κατέβασμα σώβρακου (κίτρινου μπρος και καφέ πίσω) και είσπραξη άλλων πέντε: πεντάρων;

 Ή ξαφνικά θα θυμηθείς να παίξεις μπαλλάρα με τον Βάζελο διά να κλείσεις στόματα (και ν’ανοίξεις άλλα);

 ”Φτάνουν παιδιά τα πέντε!”

…την πρώτη-πρώτη ρε συ, το πρωτόλειο: την μικρού μήκους εικοσάλεπτη “ Εκπομπή” γυρισμένη στα 1967 κι όπου είχε κερδίσει το χρυσό βραβείο του διεθνούς φεστιβάλ φοιτητικών ταινιών το 1968.

 >>> Ας είναι καλά το διαδίκτυο θα μου πείτε! Σωστό κι αυτό!

 Είδα επίσης και κάτι παληές ταινίες του Νικολαΐδη στο Greek Tube, διαβάζοντας παράλληλα τα σεντόνια του Μοτοσακού (αυτός, ας πούμε, είναι φανατικός ”Νικολαϊδικός”) στο blog του, διά τον ”αποχωρήσαντα”… Άμα μπλέξεις με τα κατεβατά του Motorcycle Boy δεν σου μένει καιρός γιά δικό σου γράψιμο. Να σου πω την αλήθεια, το φχαριστήθηκα και παράλληλα ξεκούρασα και τα ακροδάχτυλά μου αυτές τις μέρες…

ειδαλώς πρέπει να ντρεπόμαστε που περπατάμε κι αναπνέουμε (τι κάνουμε; ειδικά σήμερα; χαχαχα) πάνω του!

…με τι σύνθεση θα κατέβει αύριο ο δικέφαλος; Ή θα “ πέσουν κάτω” όπως πολύ εύστοχα (sic) και χαριτολογώντας (tre-sic) σημείωσε ο Τσουκαλάς-Φασούλας, δήμαρχος ΟΛΩΝ των Πειραιωτών και πασών των ΠΑΣΟΚιών στην μεταμεσονύχτια εκπομπή των δυό Αντώνηδων!

 (*) Μ’ αυτήν την εμφάνιση του ΤσουκαλοΦασούλα στην Τιβί, δεν θα΄χω καμμία απορία αν ο άνθρωπος θ’ εκλέγεται Δήμαρχος επί μιά 40ετία σερί!

…και τα πέταγε στον κόσμο από την σουΐτα του (Σ.Σ. Ούτε στην Αρχαία Ρώμη δεν γινόντουσαν τέτοια πράμματα! Τέλος πάντων) Δίπλα σε κάθε χρονολογία έγραφε “ Ολυμπιακός” και δίπλα στην σαιζόν 2003-2004 αντί γιά “ Παναθηναϊκός”: έγραφε “ Δούρος”. Ο Αλέξης Σπυρόπουλος, λοιπόν, έκανε πολύ σωστά που την Δευτέρα σημείωσε πως στα επόμενα μπλουζάκια που θα φτιάξει, μπορεί τώρα να προσθέσει: “ 2007-2008: Βάλνερ”

χαχαχαχαχαχαχα

 (Από την στήλη του Θέμη Κάισαρη στο σημερινό Match Money)

Πολυσέλιδο το Α΄Μέρος του αφιερώματος στην “ ΕΠΟΧΗ” της Κυριακής μ’ άρθρα των: Νίκου Καρά, Κώστα Γαβρόγλου, Τάσου Τρίκκα, Μάκη Καβουριάρη, Γιάννη Μπανιά, Νίκου Βούτση, Ευτύχη Μπιτσάκη, Γιάννη Φελέκη, Γιάννη Μηλιού, Χρήστου Λάσκου, γράμμα κρατουμένων αγωνιστών της Αίγινας χρονολογούμενο από το 68, καθώς κι ανακοινώσεις της ίδιας χρονιάς του “ Γρφαείου Εσωτερικού” και του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ γιά την κατάσταση στην Τσεχοσλοβακία…

…και θ’ακολουθήσει την επόμενη Κυριακή το Β’ μέρος μ’ αρθρογραφία των: Θ. Αθανασίου, Μ.Γλέζου, Χ.Κάσδαγλη, Β.Κωτούλα, Π.Λάμπρου, Π.Λαφαζάνη, Κ.Λιβιεράτου. Α.Μαούνη, Δ. Μπελαντή, Χ.Παπαδόπουλου, Ευ.Πάτκου, Χ. Στέκα, Ε.Τσακαλώτου, Ν.Φίλη και τη  συνέντευξη του Τάκη Μπενά στον Π. Κλαυδιανό.

 Σε λίγες μέρες υποθέτω ότι θ’ ανέβει ΟΛΟ αυτό το υλικό στον >>> ιστότοπο της εφημερίδας, αλλά αξίζει τον κόπο ν’αγοράσει κανείς αυτά τα δύο φύλλα. Η Κυριακάτικη “ Εποχή” παραμένει στα κεντρικά περίφτερα προς πώληση, μέχρι την επομένη Πέμπτη της κυκλοφορίας της.

Αποφράδα ημέρα διά το Ελληνικό φουτμπώλ!

…Σκορπίσανε μερικοί κάτω προς Σκουφά κι άλλοι φωνάξανε – έρχονται τα τανκς

Στον δρόμο προς το Χαλάνδρι ούτε ένα αυτοκίνητο ούτε γάτα αδέσποτη και μια ησυχία πανικού λίγο πριν την πάνω πλατεία έξω από ’να καφενείο ήταν μαζεμένοι πεντ’ έξη είπα στη Στέλλα να σταματήσει και πετάχτηκα έξω πίσω μου κι αυτή μη χάσει – τι γίνεται ρε παιδιά;

Κατεβήκανε τα τανκς στην Αθήνα –μας δέσαν οι συνταγματάρχες– ποιοι συνταγματάρχες ρε οι στρατηγοί με τον βασιλιά…

- Αντώνη έλα αμέσως μέσα τσίριξε μια γυναίκα απ’ τον δεύτερο όροφο και φύγαμε. Της είπα να μη βγει στους κεντρικούς δρόμους και πάμε για Σύνταγμα. Χωθήκαμε στα στενά μέχρι που πέσαμε σε μια διασταύρωση έξω από ’να τμήμα να βγαίνουν τρεχαλητοί στο μισοσκόταδο μπάτσοι με γκρίζα κράνη κι οπλισμένοι –φεύγα της φώναξα και περάσαμε πατημένοι το σταυροδρόμι και μετά σκέφτηκα ότι είχα ξεχάσει να ξεφορτώσω απ’ το αμάξι το φιλμ του Στάθη– έτσι και μας πιάσουνε την βάψαμε.

ΡΕΟ από το Γουδί

Κοντά στους Αμπελόκηπους, γκρουπάκια μούρες σκοτεινές προφυλαγμένες στις γωνιές σκάγανε μύτη κολλητά στους τοίχους προς τη λεωφόρο και κόβαν την κίνηση της ερημιάς – μύριζε πανικός και άνοιξη τα σινεμά είχανε σβήσει τα φώτα τους με τα ρολλά κατεβασμένα μας προσπέρασε ένα χακί στρατιωτικό τζιπάκι έδωσα μια τζούρα απ’ το τσιγάρο μου στη Στέλλα το πρόσωπό της είχε σκληρύνει τέρμα τσιτωμένη. Στα διακόσια μέτρα έκοβε η Αλεξάνδρας και τότε σκάσανε από Γουδί μεριά τρία πατημένα ΡΕΟ προς τα κάτω. Στρίψαμε γρήγορα σε μια παράλληλο και βγήκαμε στην πλατεία – κάτι τύποι εκεί κάτω καμμιά εικοσαριά αλλού γι’ αλλού το ψάχνανε αραχτοί στις πολυθρόνες του μπιντέ και γενικά στα παπάρια τους παρκάραμε πρόχειρα στο πεζοδρόμιο βγήκαμε και κολλήσαμε σε κάτι όρθιους πηγαδάτους… και ξαφνικά άρχισε η πλατεία να τρέμει μετά βουητό μεταλλικό ερχότανε βαρύ απ’ τη Βασιλίσσης Σοφίας –σκορπίσανε μερικοί κάτω προς Σκουφά κι άλλοι φωνάξανε– έρχονται τα τανκς και την κάναν πίσω για την ανηφόρα αφήνοντας τα ποτά τους απλήρωτα.

Επιασα τη Στέλλα μετά αυτή γλίστρησε το χέρι της και μ’ άρπαξε απ’ το μανίκι κι ανοίγοντας δρόμο μες απ’ τον πανικό χωθήκαμε στο Μόρρις –κάνε το γύρο και βγες στη Λεωφόρο της είπα περάσαμε μπροστά απ’ το κλειστό Βυζάντιο ένας ανέβαινε τρέχοντας κι έπεσε δίπλα στ’ αμάξι– που πάτε ρε παιδιά, κατεβαίνουν τανκς τη φωνή του έσκισε το ουρλιαχτό μιας σειρήνας ή άσφαλτος νόμιζες θα σπάσει –και φάνηκε το πρώτο τανκς με τους προβολείς του αναμμένους και πίσω του άλλα τέσσερα– μέσα απ’ τα ανοιχτά κουβούκλια σκάγανε κάτι μαυροσκούφηδες μ’ ακουστικά στ’ αυτιά βλοσυροί και τσιτωμένοι λες και κάναν απόβαση στην Ιζοβίμα οι καραγκιόζηδες – πήγαιναν κάτω για το Σύνταγμα… Οταν περάσανε, πήραμε το δρόμο πίσω – της είπα να βρούμε ένα περίπτερο να πάρουμε μπαταρίες για το τρανζιστοράκι της.

Πάμε σπίτι; Με ρώτησε.

Αυτό να κάνουμε γιατί κουβαλάμε και το φιλμ του Στάθη και μετά την κοίταξα και γέλασα – φιλενάδα στούπιτ-κιούπιτ τους πιάσανε στον ύπνο άσ’ τους τώρα να καθαρίσουνε εμείς πάμε στο ποταμάκι μας. Κι έτσι μέσα από στενάκια έρημες ανθισμένες πλατειούλες εφιαλτικές λεωφόρους με στρατιωτικά να περνάν σφυρίζοντας τζιπάκια ΡΕΟ πλατφόρμες φορτωμένες τα ερπυστριοφόρα φτάσαμε μετά δυο ώρες στον χωματόδρομο οι πόθοι μας μαζί και τα όνειρά μας –στα μάτια της φεγγίζανε του φεγγαριού οι αναλαμπές κι η αφρισμένη θάλασσα ή ολόγυρά μας που λέει κι ο ποιητής– μπαταρίες βέβαια δε βρήκαμε πουθενά.

Η Στέλλα είχε ψιλολαλήσει… περπατούσε πάνω κάτω κάθε τόσο σήκωνε το ακουστικό και μετά το κοπάναγε με δύναμη πάνω στη συσκευή. Εφτιαξα δυο ουίσκι και την φώναξα δίπλα μου στον καναπέ. Στη μέση του ποτηριού μου ’ρθε η νύστα και κοιμήθηκα κι όταν ξύπνησα έξω είχε ξημερώσει και βρήκα τη Στέλλα στον κήπο ακουμπισμένη πέρα σε μια παλιά πέργκολα τη ρώτησα αν κοιμήθηκε καθόλου μου είπε λίγο γιατί ροχάλιζα μπήκα μέσα άναψα τον θερμοσίφωνα κι έφτιαξα δυο καφέδες της πήγα τον έναν έξω και πήρα τον άλλον και χώθηκα στην τουαλέττα ξυρίστηκα γδύθηκα και χώθηκα στο μπάνιο να πλυθώ να λουστώ να φύγει η μπίχλα της κακιάς νύχτας.

Μετά φόρεσα καθαρά ρούχα έβαλα τον Ντιουκ Ελινγκτον στο πικ-απ πήρα τον υπόλοιπο καφέ μου και την άραξα στο περβάζι στο παράθυρο του κήπου άναψα ένα τσιγάρο και μείνανε εννιά μες στο πακέτο μου.

Ακουσε τη μουσική και ήρθε μέσα κοίταξε το πικ-απ μετά εμένα –έκανες μπάνιο; Με ρώτησε– ναι άφησες καθόλου νερό; – πολύ και μετά έφυγε και χώθηκε στην τουαλέτα μόνο που πάντα άφηνε ανοιχτή την πόρτα να μιλάμε αυτήν την φορά την έκλεισε. – Θα της περάσει κι αν δεν της περάσει με βλέπω να κόβω ρόδα μυρωμένα εδώ μέσα γιατί αρχίζω και βαριέμα τα μουτράκια της. –Αρκετά.

——————————————————————————–

Hμερομηνία : 27-01-2008

Copyright: http://www.kathimerini.gr

Διάβασε επίσης και το πολύ ωραίο ποστ του >>> suigenerisav γιά το συγκεκριμμένο βιβλίο του συγχωρεμένου.

 ΕΣΥ,

…σε ΠΟΙΑ φιέστα θα πας απόψε;

 Αν δηλαδής πηγαίνουν πέρα-δώθε τα στενάκια και “ γράφουν” παρανόμως παρκαρισμένα κουρσάκια, ή την έχουν αράξει σε τίποτις καφετέριες και πίνουν φραπο_γάλατα/γαργάλατα!

 Κι αυτοί αντιστάθησαν με τον αγώνα τον καλό! Ήτοι: με απεργία! Zήτω ο Μαρξισμός-Λενινισμός κι ο Προλεταριακός Διεθνισμός!

 (Δεν το ξέραμε γαμώτι μου να φέρουμε το αμάξι και να το παρκάρουμε έμπροσθεν του καταστήματος!)

 Αν κάποιος είναι μιά φορά μαλάκας που πάει και κατατάσσεται διά να γενεί χωροφύλακας, πόσα κιλά μαλάκας είναι να προσέλθει γιά να “ διοριστεί” Δημοτικός Μπάτσος;

 [Και μην τολμήσει να μου πεί κανείς: περί ανεργίας και τι-να-κάνουμε-τώρα;]

(Περισσότερα…)