Στο ραδιόφωνο άκουσα τον θάνατο του Άγγελου Ελεφάντη, στην εκπομπή των ΚανέλληΚασιμάτη. Οι οποίοι αφού τίμησαν τη μνήμη του με σύντομη αναφορά στη ζωή και το έργο του, τόνισαν ότι έζησε με συνέπεια στις ιδέες του, χωρίς να πλουτίσει ποτέ από την εκδοτική του δραστηριότητα. Και «βέβαια είναι παράδειγμα προς αποφυγήν» κατέληξε ο κ. Κασιμάτης, το να μην προσπαθείς να πλουτίζεις δηλαδή, να πεθαίνεις φτωχός.
Θυμήθηκα τον Άγγελο εκείνη τη στιγμή, να βγαίνει μεσημέρι από το παλιό κτίριο που ήταν τα γραφεία του «Πολίτη», ένα σπίτι από τα λίγα, στην Πλάκα, στην οδό Κέκροπος, για μια βόλτα στη γειτονιά, ένα ούζο, μια συζήτηση. Είχα βρεθεί μερικές φορές στην παρέα του, το θεωρούσα προνόμιο. Μάζευε γύρω του κόσμο, ήταν τόσο θαυμάσιος ομιλητής, είχε συνεχώς ακροατήριο. Υπήρχαν πάντα άνθρωποι που τον στήριζαν, βοηθούσαν στο περιοδικό, κατέβαζαν ιδέες κάθε τόσο για να λυθούν τα οικονομικά προβλήματα, τα οποία δεν λύνονταν ποτέ. Σέρνονταν κι αυτά μαζί του, ασήμαντα μπροστά στα άλλα, τα σημαντικά, που τον απασχολούσαν και τον, επιτρέψτε μου την έκφραση, τον κοσμούσαν. Φτωχός ο Ελεφάντης; Σε μένα, πριν από τρεις δεκαετίες που τον γνώρισα, είχε φανεί πλούσιος και αξιοζήλευτος. Έζησε πολυτελώς, στα ωραιότερα κτίρια της Αθήνας, τι πειράζει που δεν μπορούσε να τα επισκευάσει; Είναι μια πολυτέλεια και να βιώνεις τη φθορά των ωραίων κτιρίων. Γοήτευσε όλα τα σκεπτόμενα μυαλά, τους ανθρώπους που σπάνε το κεφάλι τους για την πολιτική και την κοινωνία, έκανε τους γραφιάδες να τον σκέφτονται, να υπολογίζουν τη γνώμη του, εκπαίδευσε πένες και εκμαίευσε ιδέες.
Παντρεύτηκε μια από τις ωραιότερες γυναίκες που κυκλοφορούσαν στην Αθήνα, τραγουδισμένη. Έζησε όπως ήθελε, χάρηκε αυτά που μετρούσαν για εκείνον, αγαπημένος και ασυμβίβαστος… Ποιος πάμπλουτος, ποιος Κροίσος είχε ποτέ τέτοια ζωή;
“ Έζησε πολυτελώς” Μαΐου 31, 2008
Posted by J.McManus in Τριήμερο Πένθος.2 comments
>>> Τεύχος#164, Μάρτιος 2008, τελευταίος ΠΟΛΙΤΗΣ (της εποχής Ελεφάντη) Μαΐου 31, 2008
Posted by J.McManus in Τριήμερο Πένθος.6 comments
Ειδικά αυτό το τεύχος, ανεξάρτητα αν είσασταν ή όχι τακτικοί (ή μη) αναγνώστες του περιοδικού αξίζει να τ’ αγοράσετε, δίκην στεφάνου. Αδιάφορο τεύχος βέβαια, και δίχως κείμενο του Άγγελου, φυσικό επακόλουθο της αρρώστιάς του κι ειδικά και μ’ένα κείμενο που θα σας αναγκάσει να βγείτε [πάλι;] απ’ τα ρούχα σας:
”Δημοκρατία της Μακεδονίας” (αυτή η οικεία άγνωστη) κάποιου Λουδοβίκου Κωτσονόπουλου Whatever.
Mάλιστα! Τα ίδια και τα ίδια.
Τιμούμε την μνήμη του Άγγελου, κλάψαμε εψές πάνω στο προσκεφάλι του, έχουμε πλήρες αρχείο των Πολίτη και Δεκαπενθήμερου, όσο ελάχιστοι όψιμοι Μακεδονολάτρες της εποχής μας, αλλά κι αυτός αν ζούσε, θ’ επιθυμούσε να διατηρούμε αμετάβλητα και ξεροκέφαλα τις όποιες δικές ΜΑΣ απόψεις.
Προσωπικώς δεν πρόκειται να ξαναγοράσω το περιοδικό. Δεν μου λένε τίποτα οι υπόλοιπες υπογραφές (ειδικά αυτή του μεγαλοεργολάβου Ζουναλή). Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε…
Σύντροφοι,
έχω απ' ένα πόστερ με όλους εσάς στο σπίτι μου!
ΤΣΕ
Νέο Γήπεδο; Γιατί όχι!
