jump to navigation

Αφού ο ίδιος ο Σάββας Λιβάνιος, με βαρειά καρδιά, πληκτρολόγησε τα παρακάτω, Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Πορδές στον άνεμο!.
8 comments

…διά τους άξιους οπαδούς (my ass) της ομαδούλας που ξεπέρασε τα στενά όρια της γειτονιάς και της Πλατείας Αμπελοκήπων:

Τον ψέκασαν με πυροσβεστήρα

Σε επεισόδια που έγιναν ακόμη και κατά την επιστροφή των οπαδών του Παναθηναϊκού από το γήπεδο Αλκαζάρ στην Αθήνα, μετά τον αγώνα της ομάδας τους με τη Λάρισα, αναφέρεται η ημερήσια και πρώτη σε κυκλοφορία τοπική εφημερίδα «Ελευθερία»:

«Τα επεισόδια ξεκίνησαν όταν τέσσερα λεωφορεία που μετέφεραν οπαδούς του Παναθηναϊκού, κατευθυνόμενα προς Τύρναβο, σταμάτησαν όπως κατήγγειλαν αυτόπτες μάρτυρες στη Γάννουλη. Τα λεωφορεία είχαν ανοικτές τις πόρτες, με αποτέλεσμα να εξέλθουν οπαδοί του Παναθηναϊκού, οι οποίοι επιτέθηκαν με πέτρες στην καφετέρια “ Κάκτος” και κατέστρεψαν ολοσχερώς τις τζαμαρίες του καταστήματος, προκαλώντας επίσης και άλλες ζημιές σε τραπεζοκαθίσματα».

Ο ιδιοκτήτης της καφετέριας μιλάει για 50 άτομα τα οποία έδρασαν ανενόχλητα: «Ευτυχώς δεν αντιδράσαμε. Αλλιώς θα μιλούσαμε για χειρότερα πράγματα. Θα μπορούσαμε να είχαμε ακόμη και θύματα. Τα τζάμια πετάγονταν προς τα μέσα δέκα περίπου μέτρα. Το μόνο που μπορέσαμε να κάνουμε ήταν να πέσουμε κάτω και να κρυφτούμε για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας. Δεν έχει συμβεί ξανά κάτι τέτοιο. Τόσα χρόνια έχουν περάσει φίλαθλοι και άλλων ομάδων από ‘δω, αλλά τέτοια πράγματα δεν ξανάγιναν».

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, «από το μένος των οπαδών του Παναθηναϊκού δεν ξέφυγε ούτε το παρακείμενο πρατήριο βενζίνης». Κάποιοι επιτέθηκαν στον ιδιοκτήτη του Γιώργο Παπαδόπουλο «και τον ψέκασαν στο πρόσωπο με πυροσβεστήρα, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο».

Αυτά τα ωραία…

Σ.Λ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 17/11/2008
 Τι χρείαν έχομεν να δακτυλογραφήσωμεν τώρα εμείς ξεχωριστό ποστάκιον; Πέραν του ότι ευτυχώς που εμείς δεν πιαστήκαμε μακάκες σαν τον Πηλαδάκη και να δώκουμε τικέτια στους κάφρους…

>>> Προπορεύεται αντιπροσωπεία αγωνιστών κρατώντας την ματωβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου (όπου ακόμα πουλά τρελλίτσα το ΠΑΣΟΚ και δεν την παραδίδει στην ΕΦΕΕ ή στην Βουλή): Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Παπαριές!.
5 comments

…διακρίνονται εξ αριστερών: Αννίτα Πάνια, Γυναίκα Μαραντόνα, Σχιζοφρενής με πριόνι, Κατ-Μαν, Νίκος Καρβέλλας, Βας-Βας ο Παρασκευάς, Πασχάλης Αρβανιτίδης, εξώγαμο Πασχάλη και Αλίκη Αρβανιτίδη.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙ Ο_ΖΕΙ

Eγώ, αν ήμουν ο ιδιοκτήτης του ιστορικού club “ Decadence” του Εξαρχείου (Λόφος Στρέφη) Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Μαλακιούλες.
2 comments

…θα΄κανα μήνυση στον Καρβέλλα γιά προσβολή του ιστορικού μου τίτλου τώρα!

Φοβερή ατάκα/μπηχτή του Νίκου Γ. Ξυδάκη στην χθεσινή “ Κ”: Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Πορδές στον άνεμο!.
7 comments

Αλλά με τον μανουτσαορεπουσομπαφισμό δεν απαντάς στην κρίση του καπιταλισμού· γίνεσαι παρελθόν, και το ΠΑΣΟΚ που έστησε φούσκες και ασυδοσία, κερδίζει πόντους στα γκάλοπ. Αυτή η καθυστέρηση μάς πονάει όλους.

Ένα βλέμμα, Καθημερινή 16.11.2008

 Ναι ρε συ. Διά τον ΣΥΝασπισμό ήτο το καρφί! χαχαχαχαχαχα

Καλώστην την παρέα του ΚΛΑΤΣ-Λαπούτα (και πολύ άργησαν μεταξύ μας να ξανασηκώσουν κεφάλι) Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Πορδές στον άνεμο!.
15 comments

Σάββατο, 15 Νοέμβριος 2008

Το βιβλίο των Ιστολογικών Όντων, Κεφ.1

O McManus, έχη κεφάλι γαλής, σώμα αρκτούρου, ουρά κε λοφίον παγωνιού. Σύμφωνα με την μυθολογίαν ζη μόνος είς το σπήλαιον του, καθότι έχη την τάσην να κατασπαράζει με τα νύχια του ότι τον πλησιάζη. Επιθετικός κε άγριος, θεωρείτω ένα απο τα παλαιότερα ιστολογικά όντα, κε αυτό έχη να κάνη οτι είναι το μοναδικόν πλάσμαν με ένα αλάθητο έσνστικτον επιβίωσης καθώς κε με την φήμην που έχη αποκτήση ως απλυτοβγάλτης άλλων Ιστολογων.

Βάσει της στατιστικής και βάσει της οκταετούς πείρας μου στο κουμάρι, Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Πανιωνάρα!.
15 comments

…ομάδα που αλλάζει προπονητή: 99% την πρώτη αγωνιστική του νέου κόουτς στον πάγκο της (δε ομιλώ μακροσκοπικά και σε βάθος χρόνου το τι θα κάνει ο νεός προπονητής, αλλά συγκεκριμμένα ΜΟΝΟ γιά τον πρώτο του αγώνα), αλλάζει ψυχολογία, και δύσκολα ή εύκολα κερδίζει το συγκεκριμμένο ματσάκι.

 Και φυσικά λέμε γιά νορμάλ καταστάσεις: Δεν μιλάμε ν’αλλάξει προπονητή η ΑΕ Χαλανδρίου μιά βδομάδα πριν πάει στο Νόου Καμπ να παίξει με την Μπαρτσελόνα. Κατανοητόν υποθέτω.

 Λυπάμαι που επανέρχομαι, αλλά απεδείχθη στην πράξη: ότι η συγκεκριμμένη αλλαγή προπονητή (που όλοι σας καταλαβαίνετε ποιά εννοώ) δεν ήτο αναγκαία και επιτακτική (όπως αυτή του Δώνη στην ΑΕΚ, δι απτό και χειροπιαστό παράδειγμα)

 Κι ο νοών νοείτο, και χεστηκαμάν τώρα, και ΔΕΝ επανέρχομαι επί του θέματος! Η Wolves να κερδίζει και ν’ ανέβει κατηγορία, κι άλλοι οι άλλοι να πα να γα… Τόσο απλά!

Το συγκεκριμμένο, τρίτο, “ ου-ρου-λού” στην Wordpess, ευτύχησε επιτέλους σε μακροημέρευση Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Πορδές στον άνεμο!.
1 comment so far

 (και δεν υπολογίζω τώρα και τα δεκάδες url στην blogspot). Κι ευτύχησε σε μακροημέρευση διότι επιτέλους ωριμάσαμε και γενήκαμε σκληρόπετσοι στον άγριο κι άκρως ανταγωνιστικό διαδικτυακό στίβο, ώστε να μην χρειάζεται να κατεβάζουμε τα βρακιά μας (=ιστολόγιά μας) όποτες το Φασιστοειδές Κομμούνι αφήνει τον εμετό του στα σχόλια, ο Τσαγκαρουσιάνος αναπαράγει τις ύβρεις του ΑΝεμου στην Σαββατιανή Ελευθεροτυπία κι ο Πιτσιρίκος φορά μιά δεύτερη κουκούλα, πάνω στην πρώτη, και στήνει enantia hate/anti blogs!

 Tι θέλω να πω παραπάνω σ’ απλά Ελληνικά;

 Ότι ΔΕΝ είναι δυνατόν μέσα στην αποστασιοποίηση και στο βάθος χρόνου των γεγονότων, κάθε 17 ΝΟΕ να σηκώνουμε κι ένα ποστάκι διά το πολύ μακρινό, φευ, “ Πολυτεχνείο”. Επειδής πλέον τα γραπτά μένουν, αν ο φέρελπις αναγνώστης γουστάρει να διαβάσει το κάτι-τίς του [πριν κατέλθει εις την Πορείαν], δεν έχει παρά να κάνει κλικ στους μήνες -> να βρεί τον Νοέμβρη του 2007 και να ψάξει τι γράφθηκε στις κοντινές ημερομηνίες: 15-16-17-18. Πολύ απλά. Δεν άλλαξε και τίποτις από τα πέρισυ, ούτε θ’ αλλάξει και του χρόνου.

>>> Respect: Tιμή και Δόξα στην Μάχιμη Δημοσιογραφία Νοεμβρίου 17, 2008

Posted by J.McManus in Uncategorized.
1 comment so far

R.I.P Γιώργος Κοίλιαρης

 Παρ’ότι το δυστύχημα ήτο καθαρά αυτοκινητιστικό (θα μπορούσε να συνέβαινε και σ’οποιοδήποτε κωλόδρομο του Ελλαδιστάν), ο θάνατος του μάχιμου ρεπόρτερ Γιώργου Κοίλιαρη ήτο πάνω στο δημοσιογραφικό λειτούργημα του πολεμικού απεσταλμένου/ανταποκριτού. Υποκλινόμεθα!

 Αυτού το τύπου η αγωνιστική δημοσιογραφία (“ Επάγγελμα Ρεπόρτερ”) μας οδήγησε πιτσιρικάδες, στα 1977, να διαβούμε την πόρτα του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, κι ουχί η δημοσιογραφία των δημοσιοσχετίστικων τηλεφωνικών επαφών από το σπίτι μας, η Δημοσιογραφία των διαδρόμων και του Καφενείου της Βουλής, η Δημοσιογραφία/αργοσμισθία των Γραφείων Τύπου Οργανισμών κι Υπουργείων και η αηδιαστική δημοσιογραφία τύπου Ζούγκλας και Proktikou.

 Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε…