jump to navigation

Οι “ αντιεξουσιαστές” Ταλιμπάν του Εξαρχείου, αντί να ζητήσουν μιά συγγνώμη, πέρασαν τώρα και στην αντεπίθεση, μέσω μέηλς: Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!, Η μαλακία μέσα στο δίκτυο....
6 comments

[...] Και για την ταμπακέρα: ναι, ρε, μεγάλε, έναν έμπορα που ανοίγει όποτε δε βαριέται, το κλείνει όποτε θέλει, κι, απ’ ό,τι λέει, ασχολία του στο μαγαζί είναι η μελέτη του στοιχήματος και το μπλόγκλιν, έχω δικαίωμα να μην τον πω βιοπαλαιστή έμπορα. Εισοδηματία, μπορεί… Δε σε νοιάζει, αλλά έχω δικαίωμα να το υποστηρίζω. Χωρίς να φοβάμαι «συνέπειες» σαν τις απαντήσεις σου, γιατί θαρρούσα ότι φοράς πανταλόνια.[...]

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΜΟΓΑΛΑΚΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ ΤΖΕΫ. ΘΑΥΜΑΣΤΕ_ΤΟ!

 
  Αντί να βάλει το μυαλουδάκι του (το ποιό;) ο αλητάκος να δουλέψει λίγο (ελάχιστα), την ώρα που άλλοι εργαζόμενοι (του Δημόσιου Τομέα) στην ηλικία μου έχουν ΗΔΗ βγεί στην σύνταξη, μας κάνει και “ κριτική αφ’ υψηλού και του κώλου” διά το πως περνάνε οι ατέλειωτες ώρες (9πμ-9μμ) εντός ενός καταστήματος [7+10+7+10+10+5=49 ώρες την βδομάδα, παρά μιά πεντήκοντα]. Όταν δεν υπάρχουν άδειες, ρεπά, ”λούφες”, “ αναρρωτικές” του κώλου, 13οι μισθοί, ΔΩΡΟ Χριστουγέννων, και διακοπές σημαίνει κλείσιμο γιά 15 μέρες, και οι φίλοι του οι Ταλιμπάν: πάνε πέρα-δώθε “ Ομόνοια-Σύνταγμα” καθημερινώς…

… και ταυτοχρόνως τα μισά Σ/Κ του χρόνου [βιτρίνες, καθαρισμός χώρου, Εκθέσεις του κλάδου μας κλπ] είναι κι αυτά αφιερωμένα στην “ εργασία” που ποτές δεν σ’ αφήνει του να μην την σκέφτεσαι. (μεταφέροντας τ’ άγχη της οίκαδε)

  Πόσο αλήτης είσαι ρε αλήτη τελικώς!;

 Θα μου πείς τώρα: από το χθεσινό του σχόλιο στον J95 ΔΕΝ το κατάλαβες ήδη; Το κατάλαβα ο έρμος! Δι’ αυτό κι έγραψα: “ ΜΕ ΤΙ ΜΟΥΤΡΑ θα ‘ρθεις να ξανασχολιάσεις εδώ μέσα;” Κι αντί γιά ένα επώνυμο σχόλιο, προτίμησε την αφάνεια ενός μέηλ!

Προφανώς και το πιστεύω ότι ξεφτυλίζεσαι καθημερινά, ναι στο ξαναλέω, και προφανώς θάταν καλύτερα να πω στα παπάρια μου και μένα, τι με νοιάζει ο μακ. Αλλά πίστευα ότι είσαι από καλή πάστα.

 Γιά το ίδιο ακριβώς ποστ που εδέχθην την ανοίκεια κριτική του j95, και την όποια επίθεση ΕΣΥ κι οι ταλιμπάν φίλοι σου συνυπόγραψες, γιά το ίδο ακριβώς ποστ μου έγραψαν στο facebook:

“ Μ’ αρέσεις ρε γμτ. Αυτή η “ φωνή βοώντος εν τη ερήμω”… Φαντάζεσαι πόσους τόνους κερήθρα πρέπει να φτυαρίσεις απ’ τα αυτιά στα οποία απευθύνεσαι για να σ’ ακούσουν; (Δεν συζητώ το να σε αποδεχθούν, αυτό είναι πρότζεκτ για ΝΑΣΑ και πάνω, αντίστοιχο της προσέγγισης στους δακτυλίους του Κρόνου.)”

 Όπως διαπιστώνεις ιδίοις όμμασι, τα φαινόμενα απατούν μόρτη! Όλα τα θέματα είναι σαν τα δισκάκια βινυλίου! Έχουν και μιά Β’ [αθέατη] Πλευρά! Μόνο άμα τα γυρίσεις τούμπα την βλέπεις/ακούς! Χα!

ΥΓ. Ο Τζέϋ είναι καλύτερη πάστα από μένα. Σοκολατίνα. “ Τερκενλής” και βάλε. Μην το ψάχνεις μόρτη!

Χθες το πρώϊ ήρθα ενθουσιασμένος διά να σας γράψω διά το διαμαντάκι της Ιαπωνικής νουβέλ-βαγκ: “ Η γυναίκα στους Αμμόλοφους” [που έδωκε το τρέχον τεύχος του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ]… Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Σινεφιλία κλπ.
1 comment so far

… αλλά έπεσα πάνω στον ηλίθιο (και την πανηλίθια fan του) και μου κόπηκε η φόρα! Δεν πειράζει! Αύριο θα τεκμηριώσω τις σκέψεις που μου προξένησε αυτή η ταινία…[με το που ηρεμήσω]

Στην παγίδα του χρόνου
Ταινία – γέφυρα ανάμεσα στο γιαπωνέζικο και στο μοντέρνο σινεμά της Δύσης

Γυναίκα στους αμμόλοφους ****

 

Του Δημητρη Μπουρα

 

Σινεφίλ
Σκηνοθεσία: Χιρόσι Τεσιγκαχάρα
Ερμηνεία: Εϊτζι Οκάντα, Κιότο Κισίντα

«Γυναίκα στους αμμόλοφους». Eνα γιαπωνέζικο διαμάντι σε μια εποχή (δεκαετία του ‘60) που το ζήτημα της ύπαρξης και της ταυτότητας αναδεικνύονται κυρίαρχα στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Στην «Περσόνα» (1966) ο αφαιρετικός Μπέργκμαν απογειώνει το μοντερνισμό, ξεκινώντας από ένα παιχνίδι με τις σκιές και καταλήγοντας σε ένα παιχνίδι με τους όγκους και την προοπτική του κινηματογραφικού κάδρου, για να πραγματευτεί το θέμα της μάσκας και του αληθινού προσώπου. Εξι χρόνια πριν, ο Μικελάντζελο Αντονιόνι με την «Περιπέτεια» διερεύνησε την αλλοτρίωση και τα χάσματα στην ανθρώπινη επικοινωνία και άλλαζε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ο αφηγηματικός κινηματογράφος αντιμετώπιζε τους ήρωες και την ψυχολογία τους.

Μινιμαλιστική, με σουρεαλιστικές πινελιές και με ατμόσφαιρα που θυμίζει πίνακα του Νταλί, η «Γυναίκα στους αμμόλοφους» προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μεγάλη οθόνη και μας συστήνει πολύ καθυστερημένα τον Χιρόσι Τεσιγκαχάρα. Η ταινία γυρίστηκε το 1964 και έγινε η πιο αναγνωρίσιμη ταινία του στη Δύση. (Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες και υποψηφιότητα για το Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας). Με το «Γυναίκα στους αμμόλοφους» ο Τεσιγκαχάρα έχτισε μια γέφυρα ανάμεσα στο γιαπωνέζικο σινεμά και στο μοντέρνο σινεμά της Δύσης. Η επιλογή του ηθοποιού Εϊτζι Οκάντα (ο πρωταγωνιστής στο «Χιροσίμα αγάπη μου» του Αλέν Ρενέ το 1959) στον κεντρικό ρόλο κάνει πιο έντονη αυτή τη διάσταση.

Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια αμμώδη αχανή έρημο, όπου φυσάει διαρκώς και η ζέστη λιώνει τα πάντα. Ενας καθηγητής και ερασιτέχνης εντομολόγος έχει πάρει τριήμερη άδεια από τη δουλειά του και έχει έρθει σε αυτή την ξεχασμένη γωνιά της Ιαπωνίας για να μελετήσει ένα σπάνιο και αταξινόμητο είδος σκαθαριού. Αν το καταφέρει, θα δημοσιεύσει μια εργασία που θα τον κατατάξει στο πάνθεον των εντομολόγων. Μια σύντομη σκηνή ονειροφαντασίας μας πληροφορεί για την μη επικοινωνία ανάμεσα στον ερασιτέχνη παρατηρητή των εντόμων (δεν θα μάθουμε ποτέ τ’ όνομά του) και μια γυναίκα, προφανώς, τη γυναίκα του. Η ιστορία αποκτά σασπένς στη συνέχεια. Ξαφνικά εμφανίζονται από το πουθενά τρεις ντόπιοι, που δεν συμπαθούν ιδιαίτερα τους κρατικούς υπαλλήλους, όπως λένε, και προτείνουν στον πρωτευουσιάνο να τον φιλοξενήσουν σε ένα από τα σπίτια του χωριού.

Το στοιχείο του παραλόγου εισχωρεί με ορμή στην ταινία όταν βλέπουμε το σπίτι: μια παράγκα στον πάτο ενός τεράστιου αμμόλακου, που είναι προσπελάσιμη μόνον με ανεμόσκαλα. Ο εντομολόγος κατεβαίνει στο λάκκο όπου κατοικεί μια μοναχική χήρα και ζει μια αλλόκοτη κλειστοφοβική αλλά και ερωτική περιπέτεια, με κύριες παραμέτρους το ένστικτο της επιβίωσης και τη σεξουαλική επιθυμία. Η άμμος, που εισχωρεί από παντού καλύπτοντας ταχύτατα ό,τι βρίσκεται μέσα στην παράγκα-φέρετρο, περιγράφει αλληγορικά τη φθορά με τη ροή του χρόνου. Ο εντομολόγος παγιδεύεται στο λάκκο, όπως τα έντομά του στα γυάλινα βαζάκια ή όπως τα θύματα μιας αράχνης στον ιστό της. Παράλληλα, ο Τεσιγκαχάρα, ως συνεπής παρατηρητής κι αυτός, ολοκληρώνει το σχόλιό του περί της ανθρώπινης μοίρας, παρουσιάζοντας τη σισύφειο προσπάθεια του ήρωά του να βγει από το λάκκο. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι τη μοναδική φορά που ο εντομολόγος καταφέρνει να δραπετεύσει, πέφτει σε κινούμενη άμμο (η παγίδα της απεραντοσύνης και η ψευδαίσθηση της ελευθερίας). Τα αβανγκάρντ μουσικά θέματα του Τόρου Τακεμίσου διαπερνούν τις εξαιρετικές ασπρόμαυρες συνθέσεις του φωτογράφου Χιρόσι Σεγκάουα όπως η καρφίτσα του εντομολόγου το σώμα των εντόμων. Το «Γυναίκα στους αμμόλοφους» κατατάσσει τον Τεσιγκαχάρα δίπλα σε Ιάπωνες σκηνοθέτες όπως ο Ναγκίσα Οσιμα και ο Σοέι Ιμαμούρα

Ποιός θα θυμάται το Αγαθονήσι και τους Φούρνους σε 10 χρόνια; Πάντως όχι τα Ελληνόφωνα PhD [my ass]! Xα! Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες.
6 comments
σάρωση0022

Γιάννης Ιωάννου από το χθεσινό "ΕΘΝΟΣ"

Αποτελεί ευτήχημα που έγκριτος Δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, κατέθεσε εντός επιτροπής του Κοινοβουλίου: Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Uncategorized.
7 comments

…ότι είναι εντελώς διαφορετική η ύπαρξη των προσωπικών ιστολογίων/διαδικτυακών ημερολογίων [web-logs] από τις ανώνυμες ιστοσελίδες που ψευδώς αυτοαπακαλούνται blogs κι έχουν ρόλο διαδικτυακής ειδησιογραφικής πληροφόρησης.

 Τόνισε μάλιστα ότι η “ είδηση” είναι πάντα επώνυμη και πάντα διασταυρούμενη. Το αυταπόδεικτο δηλαδής, αυτό που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να το λέμε κι έχουν βγάλει κάλους τ’ ακροδάκτυλά μας να το γράφουμε, εδώ και κάτι μήνες… 

Απεδείχθη περίτρανα, εψές αργά το βράδυ, ότι η συντακτική ομάδα του “ Αποκαλυπτικού/Εκβιαστικού Δελτίου” του Extra 3… Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Uncategorized.
add a comment

απόντος του Παπαγιάννη, ώστε ν’ επανακάμψει το μπoυμπούκι ονόματι Άρης Σπίνος…

 διατηρεί την συγκεκριμμένη τηλεοπτική εκπομπή και συντηρεί τ’ ενημερωτικά ψευδοblogs του κώλου, κι αυτό το πράττει: μόνο και μόνο διά λόγους εκβιασμών προσώπων και καταστάσεων! Κρίμας γιά τον Μάκη Γιομπαζολιά που του΄χα και μιά εκτίμηση.

 Όποιος ανακατεύεται με τις κότες, τον τρώει ο ΜΙΜΙΚΟΣ Μάκη μου!

 Τ΄όλον σκηνικό (απειλή κι αναίρεση δημοσιοποίησης ονόματος) με την τζογαδόρισα/χαρτοπαίκτα σύζυγο εν ενεργεία υπουργού, την ώρα που κι ο ίδιος ο Παπαγιάννης (μέσω του fimotro.blogspot) την θεωρεί ως μούφα, αποδεικνύει το πόσο βρώμικοι είναι αυτοί οι “ κύριοι” στο Κουραδοκάναλο:

ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ

Χαμός γίνεται στο διαδίκτυο με τις αποκαλύψεις μαϊμού του “ δημοσιογράφου” Άρη Σπίνου. Σήμερα ο εισαγγελέας Πρωτοδικών ζήτησε την κασέτα του προχθεσινού δελτίου για να διερευνήσει εάν η πληροφορία ήταν πραγματική και ποιό ήταν το πρόσωπο του υπουργού. Προφανώς επειδή το θέμα είναι “ μούφα” θα υπάρξει πρόβλημα γιατί θα αναγκαστεί ο “ δημοσιογράφος” να πει το όνομα της ανύπαρκτης συζύγου του υπουργού. Μερικές παραπομπές για το πως είδαν το θέμα διάφοροι γνωστοί και άγνωστοι bloggers.

http://nonews-news.blogspot.com/2009/07/blog-post_22.html
http://prezatv.blogspot.com/2009/07/blog-post_22.html
http://troktiko.blogspot.com/2009/07/blog-post_6700.html
http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2009/07/blogs-fimotro.html
http://orfni.blogspot.com/2009/07/blog-post_22.html
http://kourdistoportocali.blogspot.com/2009/07/blog-post_3828.html

Πως απονέμονται τα διδακτορικά στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, στην Ελληνική Σύλικον Βάλλεϋ, στο μοναδικό επιστημονικό κέντρο που διεξάγει σοβαρό ερευνητικό έργο στην Χώρα: Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!.
18 comments

 Πριν εορτάσει, διά τυμπανοκρουσιών και πορδών, σύσσωμη η Ελληνόφωνη Μπλογκόσφαιρα το PhD του διαβόητου εστέτ/ελιτίστα πλουσίοπαιδου-παύλα-κωλόπαιδού της…

…εντελώς τυχαία και συμπτωματικά γιόρταζε η παρέα μου το διδακτορικό της κόρης ενός πολύ καλού φίλου, που πειράζοντάς τον: του χαρίσαμε κι ένα πάντυ-σλιπ γιά ενήλικες μιάς κι ήτο σίγουρο ότι ο “ Θείος Τάκης” θα κατουριόταν από την χαρά του, κατά την διάρκεια της τελετής απονομής! Χα!

 Με παρακολουθείς μόρτη τώρα; Μιλάμε γιά πορτοφόλιο/φάκελλο εργασιών όπως κατατίθεται σε σοβαρά Πανεπιστήμια σαν αυτό της Κρήτης. Όχι ΣΥΡΙΖάτο “ PhD του κώλου” με ΜΙΑ εργασία κι αυτή ”δημοσιευμένη” στο…(Θού Κύριε φυλαττείν) Ιστoλόγιό μας

 Το σύνολον ΤΡΕΙΣ (3) δημοσιεύσεις σ’ ΕΓΚΥΡΑ επιστημονικά περιοδικά (που ασχολούνται με το συγκεκριμμένο αντικείμενο) της Αλλοδαπής. Κι όταν λέμε στέλνουμε μιά εργασία προς δημοσίευση, ΔΕΝ σημαίνει ότι κι αυτομάτως δημοσιεύεται τώρα.

 Η μία εξ αυτών, στο παράδειγμά μας, επεστρέφη κι εζητήθη περεταίρω διευκρίνηση στα σημεία “ τάδε” και “ δείνα” και ξαναεστάλλη πίσω διορθωμένη με τις απαραίτητες συμπληρώσεις.

 Κι επειδής ζούμε στην Ελλάδα του 19ου Αιώνα και δεν ισχύει Διδακτορική Διατριβή εις την Αγγλική γλώσσα, χρειάζεται και επίσημη μετάφραση των τριών αυτών άρθρων.

 Πέραν αυτών των τριών δημοσιεύσεων έχουμε και μιά τέταρτη εργασία, ρεζουμέ, ταμπακιέρα, το ”διά ταύτα”: των προηγειθησών τριών η οποία, πέραν από την παράδοσή της εγγράφως, αναλύεται και προφορικώς-περιληπτικώς ενώπιον μιάς ομάδας 7-8 καθηγητών και σε χρονικό διάστημα 45 λεπτών της ώρας.

 Μην τα πολυλογούμε. Τελειώνει η ομιλία. Αποχωρούν συγγενείς και φίλοι από την Αίθουσα και οι καθηγητές ξεκινούν τις ερωτήσεις τους! Μετά από μιάμιση ώρα περίπου, εξέρχεται ο καθηγητής-σύμβουλος του ενδφιαφερομένου κι ανακοινώνει στην αγωνιούσα ομήγυρη: “ Συγχαρητήρια, έχουμε μιά νέα Διδακτόρισα στις τάξεις μας!” Αυτά.

 ΕΔΩ ακριβώς είναι και το κομβικό σημείο όπου χρειάζονται οι πάνες ακράτειας διά μεγάλους!

 Υποθέτω ότι κάπως έτσι απενεμήθη και το PhD που εόρτασε σύσσωμη η αλητεία της Ελληνικής Μπλογκόσφαιρας. Θα χαρώ πολύ ν’ ενημερωθώ τα url των ιστοσελίδων των τριών (3) δημοσιευμένων εργασιών στα περιοδικά της αλλοδαπής. Ζητάω πολλά προφανώς. Καλύτερα ν’ αρκεσθώ σ’ ομόλογα ΕΤΒΑ.

***

 Και τώρα μετά το φρεσκο-PhD σου μόρτη, τρέχα στα γραφεία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ζήτα το “ διαρκείας” σου, διά την σαιζόν 2009-10, να συνορεύει με το διπλανό  καρεκλάκι του Κίτσιου της Χούντας, στα επίσημα. Όμοιος-ομοίω-αεί-βελάζει άλλωστε! Χα!

Το κωμικοτραγικό θέαμα της χθεσινο-απογευματινής πορείας: υπ’ αριθμ. 276.896 στο Κέντρο των Αθηνών… Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!.
7 comments

…δεν ήτο οι 250-300 φουκαράδες Ταλιμπάν που διαδήλωναν διά την αποφυλάκιση ενός “ ήρωα” της “ Εξέγερσης” του Δεκέμβρη…

..αλλά το ιλαρό θέαμα των δύσμοιρων ηλικιωμένων τουριστών που έσερναν τις τροχοβαλίτσες τους κατά μεσής της άδειας λεωφόρου, μιάς και το λεωφορείο του Αεροδρομίου Χ95 (τ’ αναφέρω δι΄όσους πρόκειται να πάνε να ”μολοτωφιάσουν” αστικά πούλμαν πάλι) ΔΕΝ ηδύνατο να προσεγγίσει την αφετηρία στην Αμαλίας και παράτησε σύξυλους τους έρμους γεράκους πάνω, ψηλά στα λουλουδάδικα, στην Σέκερη. Ανάμνηση που θα τους ακολουθήσει διά πάντα στον βραχύ υπόλοιπο βίο τους…

 Κατά τ’άλλα, τα ίδια, τα γνωστά: ο κλασσικός ποδαρόδρομος “ Ομόνοια-Σύνταγμα” και τούμπαλιν, κορδέλιασμα με την ερυθρόλευκη πλαστική ταινία και κλείσιμο των οδών, η νέα ομάδα κρούσης “ Δ” πάνω στα παπάκια της/τους (πολύ αστείο θέαμα ομολογουμένως) και φυσικά κατέβασμα των ρολλών κι “ αει-στο-δίαολο-να-πάμε-να-φύγουμε” από τις 7:45′

 ΛΕΥΤΕΡΙΑ Σ’ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ (Και γιά τον Βλαστό ισχύει προφανώς)

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΤΑΔΕ ΤΑΔΟΠΟΥΛΟ (εντάξει Θοδωρή Ηλιόπουλο διά την ακρίβεια των λόγων μας, δεν έχει σημασία άλλωστε)

κι ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΠΟΥ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ: ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.

 Τι ρωτάτε τώρα;

 Γιατί οι διοργανωτές δεν μεριμνούν ώστε αυτές οι Πορείες συμπαράστασης, του μεγέθους των 250[max] νοματαίων: να γίνονται Δευτέρες ή Τετάρτες απογεύματα;

 Μην είστε αφελείς ρε μαλάκες! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Ακόμα δεν έχουν επουλωθεί οι πληγές που χάσκουν στην πόλη μας από τα σημάδια των βανδαλισμών των Ταλιμπάν του Δεκέμβρη: Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!, Η μαλακία μέσα στο δίκτυο....
2 comments

 Το Νεοκλασσικό της Σπρίντερ στο Μοναστηράκι, το “ ημι-καμμένο” νεοκλασσικό του Όμηρου (Ακαδημίας και Σίνα), το παληό Εργαστήρι Δημοσιογραφίας δηλαδής, πριν ο Χάγιος χοντροκονομήσει μοιράζοντας διπλώματα στους/στις αφελείς κι εγκατασταθεί στα ιδιόκτητα κτίρια της Καπλανών, το άλλο ωραίο κτίριο, κάτω στην Κάνιγγος που κατεστράφη ολοσχερώς, καθώς και οι βαναδαλισμοί στα μνημεία/αγάλματα της Αθηναϊκής Τριλογίας του Τσίλλερ… κλπ κλπ

 (*) Ξέρεις ρε αστοιχείωτε μόρτη γιά ΠΟΙΑ σημεία της Αθήνας ομιλώ, ή θα ψάξεις να τα βρείς μέσω της υπηρεσίας: Google-Earth τώρα;

…κι εξακολουθούν και σήμερα να υπάρχουν αλήτες (καθώς και τ’ ανεμιστηράκια αυτών, ελληνιστί: fans) που ν’ αποκαλούν ελιτίστικα το πόπολο με τον μειωτικό χαρακτηρισμό:

 ”Ελληνομπάν”

…στα πλαίσια του δόγματος: “ Εγώ δεν είμαι ρατσιτσής, απλά ΔΕΝ γουστάρω τους τυρέμπορους και τα τυρόγαλα”. Χα!

 Α-προ-πό: Στην προσπάθειά μου να προλάβω το λεωφορείο που ξεκινούσε από την αφετηρία της Ακαδημίας, γκρομοτσακίστηκα τις προάλλες, μέσα στις συμπληγάδες των σκαλωσιών που θα χάσκουν αιώνια όξω από το νεοκλασσικό του Όμηρου!

Ερώτηση ηλίθιου Νο.3: Αν ο πανύβλαξ Κορκονέας αστοχούσε, και ζούσε τώρα ο δύστυχος Αλέξης Γρηγορόπουλος/Τσαλικιάν… Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!, Η μαλακία μέσα στο δίκτυο....
add a comment

… αποδεδειγμένα κληρονόμος ενός φημισμένου Κοσμηματοπωλείου στον πιό ακριβό δρόμο της Αθήνας (Βουκουρεστίου), διά να μην σου πω της Ευρώπης,

 …πως θα τον αποκαλούσε σήμερα η ελίτ του ΕΜΠ/Indymedia; Μεγαλοτυροκόμο; Χα!

Α-προ-πό: Η έρμη αυτή οικογένεια, μετά το κακό που τους βρήκε τον περασμένο Δεκέμβρη από τον αλήτη που διόρισε έναν ημιπαράρφρονα στην Αστυνομία (ΑΥΤΟΣ “ όπλισε” πρώτος το χέρι του Κορκονέα, το “ μέσον” του δηλαδής), ΤΙ πιστεύτε ότι θα ψηφίσε (αν ψήφισε) στις πρόσφατες Ευρωεκλογές; ΣΥΡΙΖΑ; Επειδής τους “ στάθηκε” στον πόνο τους…διαλύοντας σύσσωμο τον εμπορικό κόσμο του Κέντρου; Χα!

Ερώτηση ηλίθιου Νο.2: Όσοι κι όσες σκίζουν το καλσόν τους διά την “ ελευθερία” του Indymedia/EMΠ… Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!, Η μαλακία μέσα στο δίκτυο....
1 comment so far

…γιατί θέλουν να λογοκρίνουν, σιωπήσουν, σβήσουν ΟΣΑ ιστολόγια δεν αναμεταδίδουν/αναμασάνε τις “ δικές” τους απόψεις;

 ΔΕΝ αντέχουν την πολυφωνία του μέσου;

 Δηλαδής θα καίγεται ΟΛΗ η Αθήνα, θα καταστρέφονται περιουσίες, θα χειμάζει όλος ο εμπορικός κόσμος, χάνοντας τις γιορτές των Χριστουγέννων (το peak ΟΛΗΣ της σαιζόν) κι εμείς θα σιωπούμε και θα το βουλώνουμε;

 Προς χάριν της αλητείας της ΠΟΣΔΕΠ και των wanna-be PhD που θ΄ ονειρεύονται, πίσω από τα γραφεία τους, καθήμενοι σ’ αναπαυτικές Sato πολυθρονίτσες: τον ερχομό της Επανάστασης πάνω στα αποκαΐδια των βιτρινών μας και των σπασμένων/κλεμμένων ray-ban του “ Σταύρου“ . Ρε άντε από ‘δω πέρα αλητάκια…

 Τους είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν ότι θ’ ακουσθεί και η altera pars, είτε το θέλουν, είτε όχι; Δεν ήξερα ότι η συγγραφή ιστολογίων είναι προνομία μερικών συγκεκριμμένων ελίτ της κοινωνίας;

 Ξαναπροσκυνώ και ξαναφιλώ τα πόδια του εφευρέτη των blogs!

 ***

 Είναι προφανώς οι ίδιοι: που στα 2005 χαρακτήρισαν συλλήβδην όλη την κοινότητα των ελληνόφωνων bloggers, ως “ μαλάκες”. Κι όμως εξακολουθούν μετά αυτή την ελιτίστικη προσβολή, να υπάρχουν ηλίθιοι που να τους πιστεύουν, να τους διαβάζουν και ν’ αναπαράγουν ως θέσφατα τις πορδές τους: “ Ελληνομπάν“ …

 Μα θα με ρωτήσει ένας καλόπιστος: Γιατί δεν αντέχεις των κριτική των θέσεών σου; Σωστό κι αυτό!

 Ποιά κριτική:

 Ότι είμαι … “ τυρέμπορας”, ότι πουλάω “ πιό μαλακίες” από τις μαλακίες που πουλάνε οι πλανόδιοι/μικροπωλητές, ότι ονειρεύομαι την Ελλάδα=Κομμαντατούρ κι από “ που βρήκα” το μαγαζάκι και το “ παίζω” έμπορας;

 ΑΥΤΟ εσείς, αλλά και τα χτυπήματα κάτω από την μέση, τα θεωρείται σοβαρή κριτική και γόνιμο διάλογο; Διά ένα άρθρο που απλά κοπυπάσταρα από την “ Καθημερινή” κι συμπληρωματικά πρόσθεσα μερικές δικές μου πινελιές; Ελάτε τώρα ρε μόρτες/μόρτισες. Σας είχα γιά πιό σοβαρούς!

Eρώτηση ηλίθιου Νο.1: Ο Ραγιαδισμός, ο Καρπαζοεισπρακτορισμός, η Εθελοδουλεία, η Οσφυοκαμψία… Ἰουλίου 22, 2009

Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!, Η μαλακία μέσα στο δίκτυο....
2 comments

είναι κληρονομικό “ χάρισμα” (μέσα στο dna μας) ή επίκτητο φαινόμενο;

 Είναι πολύ ύποπτο: το να χασκογελάς με τους νεκρούς των Ιμίων, ν’ αγνοείς το ΤΙ παίζεται φέτος το καλοκαίρι πάνω από το τρίγωνο: Φούρνοι-Αγαθονήσι-Φαρμακονήσι, να υποστηρίζεις τον Ρεπούσειο “ συνωστισμό”, να γράφεις στα παπάρια ό,τι συνέβη στην Κύπρο προσυπογράφοντας το σχέδιο (;) Άναν, να υπεραμύνεσαι στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του “ πανάρχαιου” λαού των ΣλαβοΜακεδόνων και η μόνη σου έννοια να΄ναι το “ Εφετείο”, οι “ πλανόδιοι μικροπωλητές” (με τα υπέροχα προϊόντα τους) και ο Άγιος Παντελεήμονας…

 Α-προ-πό: Τα παιδιά και τα εγγόνια των δοσίλογων της Κατοχής και των προδοτών της Κυπριακής τραγωδίας, τι “ καπνό” φουμάρουν σήμερις; Και πόσο μακρύ το΄χουν, το…PhD τους;

 Σε όποιον ΔΕΝ αρέσει ΑΥΤΗ η χώρα (όχι τα βουνά και οι θάλασσές της φυσικά) είναι ελεύθερος να σηκωθεί και να φύγει. Κι εγώ πρώτος μαζί τους. Ένα γκολ στο ενενηνταφεύγα μου στέρησε αυτήν την χαρά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θ’ εύχομαι από την αλλοδαπή: γαία-πυρί-μειχθήτω και να καταστραφούν τα σύμπαντα ξωπίσω μου κι όσοι ξεμείνουν στα πάτρια εδάφη ν’ αποτελέσουν στο εγγύς μέλλον μιά θλιβερή μειοψηφία σε μία μεταμοντέρνα πολυ-πολιτισμική Ταλιμπανία!

 Ιδού ο Δασκαλάκης, ιδού και το μετά-πήδημα! Αν είσαι μάγκας, ακολούθησε τον δρόμο του μόρτη. Αλλά δεν εγεννήθης wanna-be Δασκαλάκης, αλλά Καραγκιοζάκης! Προφανώς.-